Niestabilność stawu barkowego

Rejestracja na wizytę lekarską

Do głównych stabilizatorów stawu ramienno-łopatkowego należy obrąbek stawowy, mięśnie oraz torebka stawowa z więzadłami.

Pierwszy rodzaj, niestabilności stawu barkowego może być związany z nadmierną wiotkością torebki stawowej (w takim przypadku zazwyczaj nie jest wynikiem doznanego jednorazowego urazu). Drugi rodzaj niestabilności ma ścisły związek z urazem, podczas którego dochodzi do uszkodzenia obrąbka stawowego, a w późniejszym etapie do nawykowych zwichnięć i częściowego uszkodzenia kostnego brzegu panewki.

Uszkodzenie obrąbka stawowego - tzw. uszkodzenie Bankarta - polega na oderwaniu włóknistej struktury od przednio-dolnej części brzegu panewki. Obrąbek stawowy pogłębia panewkę oraz stanowi przeszkodę dla przemieszczającej się do przodu głowy kości ramiennej. Jego uszkodzenie powoduje, u znacznego odsetka osób młodych, rozwinięcie się nawrotowej niestabilności stawu ramienno-łopatkowego.

Innymi przyczynami niestabilności są uszkodzenia przyczepu ramiennego więzadła obrąbkowo-ramiennego. W ustaleniu przyczyny niestabilności stawu pomocne są badania ortopedyczne, ocena rtg i badania rezonansu magnetycznego oraz diagnostyczna artroskopia. Jedynie dokładne badanie wewnątrz stawu i znaczne doświadczenie chirurga pozwalają ustalić odpowiednie rozpoznanie. Najczęściej wykonywaną procedura artroskopowej naprawy w niestabilności stawu ramienno-barkowego jest przyszycie uszkodzonego obrąbka stawowego do kostnego brzegu panewki. Najczęściej do tego typu procedur używane są specjalne elementy kotwiczące nić w kości tzw. kotwice. Zapewniają bardzo mocne i stabilne zespolenie uszkodzenia. Gdy podczas zabiegu artroskopii lekarz stwierdza, że obrąbek stawowy jest nieodwracalnie zniszczony lub występuje znacznego stopnia uszkodzenie kostnego brzegu panewki, pacjent jest kwalifikowany do innej procedury naprawczej niestabilności stawu ramienno-łopatkowego - zabiegu Bristow-Latarjet.

Zabieg sp. Bristow-Latarjet polega na przeniesieniu wyrostka kruczego w miejscu ubytku przednio-dolnego kostnego brzegu panewki oraz plastyce torebki stawowej. Zabieg przeprowadzony jest na „otwarto” tzn. bez użycia artroskopu, poprzez otwarcie stawu.